درماتیت دور دهان یا پری‌اورال، یک بیماری التهابی پوست است که به‌ویژه با برجستگی‌های کوچک قرمز، ضایعات شبیه جوش، قرمزی و گاهی پوسته‌ریزی در اطراف دهان ظاهر می‌شود.
این بیماری علاوه بر اطراف دهان، ممکن است کناره‌های بینی و اطراف چشم‌ها را نیز درگیر کند؛ به همین دلیل درماتیت پری‌اوریفیشیال، یعنی التهاب پوست اطراف منافذ صورت، نیز نامیده می‌شود.
بیشتر در زنان جوان و میانسال دیده می‌شود، اما در مردان و کودکان نیز ممکن است ایجاد شود.
درماتیت دور دهان مسری نیست. با درمان مناسب و مراقبت صحیح از پوست می‌توان آن را در بیشتر بیماران کنترل کرد.
علت دقیق بیماری هنوز به‌طور کامل مشخص نیست. تصور می‌شود اختلال در سد پوستی، پاسخ التهابی و برخی عوامل خارجی در ایجاد آن نقش داشته باشند.
عواملی که می‌توانند بیماری را تحریک یا تشدید کنند، عبارت‌اند از:
با این حال، عامل محرک در همه بیماران یکسان نیست.
شایع‌ترین علائم عبارت‌اند از:
یکی از ویژگی‌های بیماری این است که نوار باریکی از پوست، درست در مجاورت لب‌ها، اغلب درگیر نمی‌شود.
درماتیت دور دهان اغلب با آکنه اشتباه گرفته می‌شود.
با این حال، جوش‌های سرسیاه و سرسفید یا کومدون‌ها که در آکنه شایع‌اند، معمولاً در این بیماری وجود ندارند.
در درماتیت دور دهان، برجستگی‌های کوچک و شبیه به هم در اطراف دهان و احساس سوزش بیشتر به چشم می‌خورند.
بیماری‌هایی مانند روزاسه و درماتیت تماسی نیز می‌توانند ظاهر مشابهی ایجاد کنند.
به همین دلیل، تشخیص درست اهمیت دارد.
تشخیص معمولاً با معاینه متخصص پوست انجام می‌شود.
در معاینه، محل ضایعات، کرم‌ها و محصولات آرایشی مصرفی و سابقه استفاده از کورتیکواستروئیدها بررسی می‌شوند.
بیشتر بیماران به آزمایش خون اختصاصی یا نمونه‌برداری از پوست نیاز ندارند.
هدف اصلی درمان، کاهش التهاب، محافظت از سد پوستی و کنار گذاشتن محصولات محرک بیماری است.
یکی از مراحل مهم درمان، کاهش محصولات آرایشی و مراقبتی غیرضروری است.
در برخی بیماران، قطع موقت سرم‌های حاوی ترکیبات فعال، لایه‌بردارها، کرم‌های غلیظ و محصولات آرایشی می‌تواند مفید باشد.
برای شست‌وشو، محصولات ملایم انتخاب می‌شوند. در صورت نیاز، می‌توان از مرطوب‌کننده‌های سبک، بدون عطر و سازگار با پوست استفاده کرد.
این رویکرد گاهی درمان صفر (Zero Therapy) نامیده می‌شود.
کرم‌های کورتونی روی صورت می‌توانند باعث شروع یا تشدید درماتیت دور دهان شوند.
پس از قطع آن‌ها، ممکن است در روزهای نخست قرمزی و ضایعات به‌طور موقت بیشتر شوند. این وضعیت می‌تواند با تشدید مجدد بیماری ارتباط داشته باشد.
به‌ویژه نحوه قطع کرم‌های کورتونی که مدت طولانی استفاده شده‌اند یا با نسخه شروع شده‌اند، باید با متخصص پوست برنامه‌ریزی شود.
در موارد خفیف تا متوسط، می‌توان برای بیماران مناسب داروهای موضعی تجویز کرد.
مترونیدازول: می‌تواند برای کاهش ضایعات التهابی استفاده شود.
اریترومایسین: یکی از گزینه‌های درمان موضعی در برخی بیماران است.
پیمکرولیموس: در بیماران منتخب می‌تواند برای کاهش التهاب به کار رود.
آزلائیک اسید نیز در برخی افراد قابل بررسی است، اما ممکن است پوست حساس را تحریک کند.
در موارد گسترده‌تر، دارای التهاب قابل توجه یا مقاوم به درمان موضعی، ممکن است آنتی‌بیوتیک خوراکی لازم باشد.
داروهای گروه تتراسایکلین مانند داکسی‌سایکلین، علاوه بر اثر ضدباکتریایی، به دلیل ویژگی‌های ضدالتهابی نیز استفاده می‌شوند.
این داروها در بارداری و برخی گروه‌های سنی مناسب نیستند. درمان باید متناسب با شرایط هر فرد برنامه‌ریزی شود.
بهبود بیماری معمولاً چند هفته زمان می‌برد. در برخی بیماران، درمان ممکن است ۲ تا ۳ ماه یا بیشتر طول بکشد.
پس از قطع کرم‌های کورتونی، ممکن است بدتر شدن کوتاه‌مدت علائم رخ دهد.
استفاده دوباره از محصولات محرک پس از بهبود می‌تواند باعث عود بیماری شود.
اگر قرمزی، برجستگی‌های کوچک یا احساس سوزش در اطراف دهان مرتب تکرار می‌شوند، ارزیابی متخصص پوست توصیه می‌شود.
به‌ویژه ضایعاتی که با کرم کورتونی موقتاً بهتر می‌شوند و پس از قطع آن دوباره تشدید می‌شوند، می‌توانند مطرح‌کننده درماتیت دور دهان باشند.
اگر درگیری اطراف چشم با درد چشم، تغییر بینایی یا قرمزی قابل توجه چشم همراه باشد، ارزیابی پزشکی باید بدون تأخیر انجام شود.
در مطب تخصصی پوست دکتر آرمین مشتاق، افراد مشکوک به درماتیت دور دهان معاینه می‌شوند.
با در نظر گرفتن محصولات آرایشی مصرفی، درمان‌های قبلی، سابقه استفاده از کرم کورتونی و حساسیت پوست، برنامه درمان و مراقبت متناسب با شرایط هر فرد تنظیم می‌شود.
کاهش محصولات مراقبتی غیرضروری و کمک به بازگشت تعادل پوست با درمان دارویی مناسب، بخش مهمی از درمان موفق درماتیت دور دهان است.
علت دقیق آن مشخص نیست. کرم‌های کورتونی، محصولات آرایشی غلیظ و اختلال در سد پوستی می‌توانند بیماری را تحریک کنند. عامل ایجادکننده در همه بیماران یکسان نیست.
کرم‌های کورتونی ممکن است در ابتدا قرمزی را کاهش دهند، اما در درازمدت بیماری را بدتر کنند. پس از قطع کرم نیز ممکن است علائم موقتاً تشدید شوند. تغییر درمان باید با نظر متخصص پوست برنامه‌ریزی شود.
بله. با مراقبت مناسب از پوست و درمان، ضایعات در بیشتر بیماران می‌توانند کاملاً بهبود یابند. با این حال، استفاده دوباره از محصولات محرک ممکن است باعث بازگشت بیماری شود.
در درماتیت دور دهان، به‌ویژه اطراف دهان، برجستگی‌های کوچک، قرمز و شبیه به هم همراه با سوزش دیده می‌شوند. جوش‌های سرسیاه و سرسفیدِ معمول آکنه اغلب وجود ندارند. تشخیص دقیق با معاینه متخصص پوست انجام می‌شود.
درماتولوژی شاخه‌ای از پزشکی است که به ارزیابی، تشخیص،…
روزاسه یک بیماری مزمن و التهابی پوست است که به‌ویژه…
اگزما نام کلی گروهی از بیماری‌های التهابی پوست است که…
پسوریازیس یک بیماری مزمن و التهابی مرتبط با سیستم ایمنی…
ریزش مو یکی از مشکلات شایع در حوزه پوست و…
زگیل‌ها ضایعات پوستی معمولاً خوش‌خیم و مسری هستند که بر…
خال‌ها که در پزشکی «نووس‌های ملانوسیتی» نامیده می‌شوند، ضایعاتی مرتبط…
درماتیت سبورئیک یک بیماری مزمن و التهابی پوست است…
کهیر یا اورتیکاریا یک بیماری پوستی است که با برجستگی‌های…
درماتیت تماسی آلرژیک یک بیماری التهابی پوست است که…
آلوپسی آره‌آتا که به ریزش موی سکه‌ای معروف است، در…
ریزش ابرو که در پزشکی آلوپسی ابرو یا ماداروزیس نامیده…
ملاسما یک اختلال رنگدانه‌ای مزمن و مستعد عود است…
لیکن پلان یک بیماری مزمن و التهابی مرتبط با سیستم…
اثر محصولی که روی پوست می‌زنیم، فقط به ماده مؤثره…
ویروس پاپیلومای انسانی یا HPV، نام گروه بزرگی از ویروس‌هاست…
ویتیلیگو یک بیماری مزمن پوستی است که بر اثر…
آکنه که در زبان روزمره جوش نامیده می‌شود، یک…
